AVAZ

Bir ayaz var şimdi yüreğimin çıkmaz sokağında
İnatla esiyor ve üşütüyor
Ayazın adı: Sensizlik
Sensizlik ile sessizliği dinliyorum
Dinlediklerim ile tasalanıyorum
Tasalarım ile baş başa kalıyorum
Katran karası gecelerde…

En kekresini içiyorum şarabın
Tüm edepsizliğim ile söverek
Karışlıyorum alnını kaderin!
Ve şarabıma katık diye
Sarıyorum en dumanlısını cigaranın…

Yaslanıyorum en köklü acılara
Beni bana emanet edip gittin ya
Sustum!
Sustum diye sanma unuttum!
Mecburiyet gerekçesi ile buruktum…

Göz de gez de arpacık da “hasım”
Bir nişan hattın sonunda ki hedef “sen ve ben”
Namluda ki “çaresizlik”
Vurulup da
Yer de yatan
Sen ve benden kalan
“sevdamız”
Ve şimdi
Varımız yoğumuz
Toprağa düşen al renkli gözyaşımız…

Ve böyle işte sevdiğim
Ölüm acun gerçeği!
Aslında akıbet şudur ki
Sen ben de yaşanası bir
Ömrün tek gerçeği…

MLTM