İNSAN İŞİ

Taa… Çocukluğumuzdan çok görmüşler 
Yasaklamışlar ağlamayı 
Ne yangınlar söndürür oysa 
İki damla gözyaşı 
Bazen özür sayılır, bazen elveda 
Sen ağla sevdiceğim 
İçinden geliyorsa 
Ağlamak insan işi. 
Gökyüzü bile nasıl ağlar 
Elinden alınınca güneşi 
Yürek taşıyan her insan gibi 
Erkekler de ağlar sevdiceğim 
Ağlamak İNSAN işi! 
   
Sevdim 
Körü körüne 
Görmeden tanıyıp etmeden 
Hani pişmanda değilim 
Seviyorum 
Uzansam ellerinden tutamam 
Gece olur 
Alıp yanıma yatamam 
Ama olsun 
O taaaa yüreğimde 
Seviyorum 
Dedim ya hem de körü körüne 
Belki delice bir şey 
Ama olsun 
Seviyorum delicesine 
Seni Düşündüm   
Seni düşündüm bu gece 
Düşün beni dedin diye 
Işıl ışıl gözlerinin pırıltısını 
Mis kokan saçlarının rengini 
Bir an duydum sesini 
Seviyorum seni der gibi 
Gecenin koyu karanlığında.   
Seni düşündüm yürekten 
Derin derin yanımdaymışçasına, 
Saçların parmaklarımın arasında 
Ilık nefesini duydum dudaklarımda 
Tenini teninde hissettim o anda 
Seviyorum seni der gibi 
Karanlık gecenin ıssızlığında. 
Geceler boyu uyanık kalsam 
Gözlerimi terk etmez hayalin 
Kapasam gözlerimi rüyada benimlesin 
Aynı hislerle çarpar kalplerimiz 
Aynı arzuyla birleşir gözlerimiz 
Seviyorum seni der gibi 
Issız gecenin ortasında 
Kalbimin en derin kösesine gömsem de 
Sen beni bin kere öldürsen de 
Ölü olsa da bedenim, kalben yine seninim, 
Unutmam, unutamam çünkü seni çok sevdim.