NE YERE SIĞAR NE GÖĞE...YOKLUĞUN....

kocaman sözler edebilmeli insan küçük gölgelere sığınmadan
acıyı sevmeyi de öğrendim senle ahh acı çektiğini görmesem...

___ne yere sığar
ne göğe
___yokluğun

sabitsin işte ve bir sırt ağrısı kadar yakın sızlıyorsun
ya en derinde en özlediğimsin sahip olamadıklarım içinde...

___ne bana yeter
ne sana
___çokluğun

doğmalıymış insan ve doymalıymış bir ömre
bir hayat bir hiçken çok şey olabiliyormuş bir günlük vuslat özlem dolu yüreğe

___ne sana doğdu
ne bana
___güneş

yakarışımda saklı yalnız sana adadığım köklü sevdam
bir damla terin düşer ya alnıma işte o an son bulur çatallanmış puslu tasam


___ne seni anlar
ne beni
___dünya

Bir kez daha avuçlarımdan akmalı yüzünün kokusu,
sıcağında erimek yemin olmalı dudaklarımda...
Kıyısına adın yazılmamış umman kalmamalı.
Duyduğumda sesini, yer gök yarılmalı, özleme bulanmış kanım durmamalı damarımda.
Şükretmeliyim uykuya en yakın olduğum an ve uyandığım ilk dakika.
Çünkü….Çünkü sen bir armağansın bana.

Bil ki bir kez daha karışmazsa bakışlarım bakışlarına...

___ne seni kabul eder
ne beni
___ölüm