Şairler Şiirle Veda Edermiş: Hoşçakal

Sana gitme diyemem ki
Mecbursun, gideceksin
Zaten ben kim oluyorum ki
Sana gitme diyeceğim
Sevgilin falan değilim
Pembe hayallerin
Kahverengi gözlü
Çilli çocuğuyum
Karamsar şiirlerin
Hüzünlü mısralarında gizlenmiş
Acının ifadesiyim ben.
Hiç tutmamışken ellerini
Şimdi parmak uçlarımda hissediyorum
Ellerimden ayrılan ellerini.
Ne kadar çok deselerde
Ağlamak yakışmaz diye erkeklere
Ben bana en çok yakışan şekilde
Ağlıyorum erkekçe
Oysa ağlamak vardı
Omuzlarında sessizce
Ve anlamak vardı
Dudaklarından dökülmeyen
Sevgi ifadelerini gözlerinde
Seni hiç görmedim ama
Ne zaman umutsuzluğun karanlığından
Yolunu kaybetse yüreğim
Yüzünün Nur'u yansıdı
Yüreğimin tam ortasına
Sanki yol göstermek istercesine bana.
En büyük korkum beni yanlış anlaman
Senden bir beklentim yok inan
Hayatın boyunca hep mutlu sağlıklı kalasın
Hayallerindeki makama bir an önce varasın
Ben seni uzaktan da severim
Olurda başın dara düşerse bir gün
Hiç çekinme ara sor
Her zaman beklerim.
Artık veda vakti
Ayrılık zamanı.
Ben kara bahtımın
Beynimdeki kara tahtasına
İsmini yazacağım
Siyah tebeşirlerle
Seni uğurlarken,
Her gece düşlerimde
Adın bilinsin istemiyorum
Bende saklı kalasın
Soranlar olursa seni
Sözlerimde arasınlar izini
Senden geriye tek kalan
Gözyaşlarımı saymazsak eğer
Bir mucize olurda
Bir gün bir yerlerde karşılaşırız umudu
Yüreğimin bir kuytu köşesinde.
Hoşçakal sevgili.
Güle güle.

                                                Mustafa DURUKAN