
“ELDE VAR AŞK”
Yüreğini siper et. Güvenlik içerisinde olursun. “Yoruldum” deme sakın. Göğsüne yüreğinden başka muska takanlar yorulurlar. Göğüs kafesin acıdan bir mengene gibi yüreğini sıktığında
aşk var mı
ona bak. Varsa eğer
aldırma
dağlar gibi gelsin. Çünkü aşk
acıyı hayata dönüştüren bir iksirdir.
Acıya âşık olanların “Ey tabip elden gelirse yâremi gel elleme… Yar elinden gelmedir bu yâreyi merhemleme…” diyenlerin sırrı burada yatmaktadır.
Bu sırrı bulanlardan biri
sevdanın başöğretmeni öyle demiyor mu: “Ben hüzünlerin Peygamberiyim.” Aşk varsa eğer
sen değil dağlar sallansın. Acıyı aşkla bal eylemeye bak. Sür merhem diye yürek yaralarına
hayalinin ve umudunun kırık yerlerine
içinin Karacaahmed'e dönmüş bölgelerine.
Aldırma hainlere
ihanetlere. Onlar acıyı aşka dönüştürmemiş zavallılardır. Onlar
muhteşem acılara pespaye sevinçleri tercih eden aşk sefilleridir. Unutma
bin sevincin vermediğini bir acı verir. Acını
aşkın santralinde bitimsiz bir enerjiye dönüştürmeye bak. Hatırla ki yürek yürek nükleer güç merkezidir. Seven ve inanan bir yürekle hiçbir atom santrali boy ölçüşemez.
Bil ki
umuttan söz ettiğin her dem aşktan söz ediyorsunuzdur. Çünkü umut aşkın çocuğudur. Aşksız umut
plastik bebekler gibidir; oynar
eskitir ve atarsın.
“Umudum tükendi” deme
doğrusunu itiraf et
aşkının tükendiğini… Sahi
aşk tükenir mi? Evet
eğer ölümlüden
ölümlüye ve ölümlü adına ise tükenir.
O
aşk suretinde görünen tutkudur. Tutku tutuklar
aşk azad eder. Bir duygunun aşk mı tutku mu olduğunu anlamak istersen
rengine bak. Rengine bak
kara sevda mı
ak sevda mı?
Sevdanın karası köleleştirir
akı özgür kılar. Özgür kılan aşka muhabbet denir. Muhabbet
yüreğe düşmüş bir tohumdur; “her başka yüz dane veren yedi başak” gibi
yediverendir o. Muhabbet insanın harcadıkça çoğalan tek sermayesidir. Her şey harcadıkça tükenir
muhabbet asla. Muhabbet müebbeddir.
Üzerine üzerine gelen karanlığın kara yüzlü
kara vicdanlı
kara güçlerini
aşkın siperine sığınarak püskürtebilirsiniz. Onlar kaybettiler
onlar nefretin eli kanlı temsilcileri… Sen kazandın
çünkü sen aşkın cephesinde yer aldın
aşkın ve aşkının. Hesabını yaparken tarihi unutma
coğrafyayı unutma. Acıyı unutma
sancıyı unutma. Melekleri
Sakarya'yı
Nil'i
Tuna'yı
Fırat'ı
Dicle'yi unutma. İstanbul'un
Kahire'nin
Bağdat'ın
Şam'ın Mekke'nin çocukları olduğunu unutma. Senin kara
sarı beyaz kardeşlerin olduğunu
yüreğinin Asya
Afrika
Afrika
Avrupa
Amerika taraflarının olduğunu unutma.
Fakat
hesabını yaparken kesinlikle şöyle başlamalısın: “Elde var aşk”

