HERKES BİR ŞEY BEKLER

    Herkes bir şey bekler, ne olduğunu bilmediği ya da nereden geleceğini görmediği,  ama gördüğünde tanıyacağı ve bileceği bir şey. Aranan belki çok uzaklardadır, belki de çok yakın.  Herkes bir mucize bekler, küçük çok küçük bir mucize. Yanlış kapılar çalınır belki, yanlış sevdalar yaşanır. 
    Herkes bir şey arar. ...Belki hayal, belki düş ya da tamamen gerçek. Ben bekledim, zaman geçerken aralıksız; ben aradım. Yürüdüğüm her yolda, bindiğim her trende, yaşadığım her anda aradım. Baktığım, gördüğüm tüm yüzlerde aradım. Neydi beklenen, kimdi gelmeyen, bir adam vardı düşümde, düş mü gerçek mi bilemediğim; bir adam var diyorum, dokunsam yok. Bıraktığı tüm işaretlerini bulduğum, yaklaştıkça uzaklaşan; an mı, zaman mı bilemediğim bir adam. Kim bilir kaç kez tesadüflerle karşılaştığım, yanından öylece geçip gittiğim,  hissettiğim ya da hissedemediğim bir adam. Aradığım ama belki beni beklemeyen bir adam. 
    Benim aradığım, benim beklediğim hazan yüzlü bir adam var, diyorum.  Bir sonbahar günü yerlere dökülmüş sarı yapraklar üstünden geçerek, rüzgar gibi içime işleyerek kapımı çalacak hazan yüzlü bir adam. Gözleri hüzün, sözleri yağmur, sesi şiir, yüreği uçurum, sevdası derya bir adam. Aradığım, beklediğim hazan yüzlü bir adam. Bir düşte, yitik bir ülkede... 
 
Bekledim seni rüzgarların ıslığında 
Yaprakların kavurucu yalnızlığında 
Gelmedin, belki geldin de görmedim 
Aradım, aranılmayacak yerlerde bile 
Baktım yıllardır, yüzüne bakılmayan gizli hislere 
Yoktun, yok olmuştun, yok olmuştum 
Yağmur damlalarıyla öptüm seni 
Sensizlikle seviştim 
Ama asla seni unutmadım, unutturacak umutlarıma rağmen 
Gülümsediğini düşlüyorum seni ararken kendimde 
Ağladığını hissediyorum gözlerim kapanınca 
Ama biliyorum 
Ordasın 
Benim olduğum yerde ....!