ZANNIMCA

Bazen o kadar isyankâr oluyorum ki tanıyamıyorum kendimi
Bilmemişlik
Yaşanmamışlık
Anlayamamışlık değil bende ki…
Oysa düşlerim tüm karşıtlıklara rağmen maviydi…
Bazen
O kadar isyan ediyorum ki diyorum bu isyanla
Göğe çıkabilirim orda bir kordon boyu yapabilirim
Hatta daha da fazlasını yapabilirim
Yıldızlarla muhabbet edebilirim
Az ilerde ki sarhoş kutup yıldızının
elinde ki
Bayat ekmeğe ortak olabilirim
Yudumlayabilirim şarabından
asi ama özgürce

Daha da ileri gidebilirim az daha yükseklere çıkabilirim ay’ın yanından dünyaya haykırabilirim ona olan nefretimi kusabilirim
Hızımı alamayabilirim freni patlamış murat 124 misali
Daha da yukarı çıkabilirim
Çay demleyip yol üstünde ki seyyar satıcı meleklerden simit alabilirim
İki fırt çekerken sıcak sıcak
Yaradanla iki lafın belini kırabilirim
Ona neden diye sorabilirim
Sorgulayabilirim
bütün fikrimin maviliğini sunabilirim
korkusuzca bütün ruhumun derinliğini anlatabilirim
Dumanlı dağ eylenmiş bile olsa başım
Ciğerlerim sökülmüş bile olsa en derinden
Mavilikler siyaha dönüşmüş dahi olsa
Ben benliğimden
Kaybetmeden her şeyi
Sorgulayabilirim
Hayatı
Ve acıyı…

Ve her şeye rağmen hayat bende hala iblisin melek olması kadar melek (!)
Meleklere saygımız var içtiğimiz çaydan ötürü……??!!??

MLTM